Τα Φωτα Αναψαν

Κολλημένη για χρόνια στο ίδιο σημείο
Να φεύγεις με τρόπους που δεν εξηγώ
Με θέλεις το ξέρω και είναι αστείο
Πως δεν έχεις μάθει να είσαι εδώ
Στην ίδια τη θέση έξω από τη ζωή σου
Σε παράλληλους δρόμους να σε συναντώ
Το ξέρεις σε θέλω δεν είναι αστείο
Για 'μένα υπάρχεις μα δεν είσαι εδώ
Θα 'θελα να 'σουν εδώ, θα 'θελα να 'σαι μαζί μου
Να γίνεις για 'μένα η οδός, να προχωρήσει η ζωή μου
Θα 'θελα να με κρατάς, να δίνεις απλόχερα αγάπη
Δίπλα μου να περπατάς, στης ζωής μου το μονοπάτι
Στο ίδιο έργο να παίζω τις ίδιες ατάκες
Σε ρόλο που δεν έχω διαλέξει εγώ
Κάθε μου όνειρο είναι φρικτός εφιάλτης
Να βλέπω πως κάνω βουτιά στο κενό
Η ψυχή μου με τραύματα πάντα γεμάτη
Δε βρίσκω διέξοδο από κάπου να βγω
Πέφτω, σπάω σε χίλια κομμάτια
Σε γκρεμό περπατάω και παραπατώ

Είναι η στιγμή που στη σκηνή θα βγεις να παίξεις
Όμως δεν έχεις δυνατότητα το ρόλο να διαλέξεις
Έχουνε γράψει ένα έργο μονάχα για κομπάρσους
Μοιράσανε την τράπουλα μα κράτησαν τους άσους
Να μη φοβάσαι κανένα..
Κι ας τα έχουν στημένα
Πίσω απ'την πλάτη σου πίσω κανονισμένα
Να μη φοβάσαι κανένα..
Μπες με ορμή στην αρένα
Της ψυχής σου εκτόνωσε τ'απώθημένα
Επιμελώς φρόντισαν να σου κλέψουνε τη δόξα
Με τα πιστόλια πολεμούν αυτοί κι εσύ με τόξα
Σου απαγόρευσαν ρητώς κοστούμι να προβάρεις
Άλογο δε σου δώσανε κι ας είσαι καβαλάρης

Όταν έχω μπλέξει για καλά
Κάποιος με προσέχει εκεί ψηλά
Και μου φανερώνει μυστικά
Όταν είμαι μες στα σκοτεινά
Ξέρω με προσέχει από ψηλά
Και μου ψιθυρίζει σιγανά
Σ'αγαπώ, σ' αγαπώ
Θέλω απλά να σου το πω
Και να 'ρθείς πάλι, στο λεπτό
Σ'αγαπώ, σ' αγαπώ
Να με πάρεις, αγκαλιά
Μεσ' στο σκοτάδι
Δεν μπορώ
Όταν έχω πέσει στα βαθιά
Ένα χέρι με τραβάει στη στεριά
Και μου δίνει μια ζεστή αγκαλιά
Μου γεμίζει όλα τα κενά
Ξέρω με προσέχει από ψηλά
Και μου ψιθυρίζει σιγανά